Ραδιοφωνική συνέντευξη παραχώρησε ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Αλέξης Ρίζος στο Ράδιο Λήμνος και την Ελένη Τσιγιάννη.
Αφορμή, η απόπειρα της Διοίκησης να "μπαλώσει" τα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό, όχι με προσλήψεις εκπαιδευτικών, αλλά με αλλεπάλληλες αλλαγές τοποθετήσεων και αναθέσεων συναδέλφων, με αποτέλεσμα να προκαλείται στα Γυμνάσια και Λύκεια της Λήμνου μια διαρκής αναστάτωση, οι συνέπειες της οποίας πλήττουν πρώτα και κύρια τους μαθητές, αλλά και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς.
Από την αρχή της σχολικής χρονιάς έως και σήμερα, στις σχολικές μονάδες Β/θμιας Εκπαίδευσης της Λήμνου παρατηρούνται συνεχείς και αλλεπάλληλες αλλαγές στις τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών, καθώς και στις αναθέσεις των μαθημάτων τους. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται διαρκώς να αλλάζουν σχολεία, αλλά και διδακτικά αντικείμενα, με αποτέλεσμα να προκαλείται μια κατάσταση μόνιμης αναταραχής και αστάθειας.
Η κατάσταση αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι, για άλλη μια φορά, με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας αλλά και της ΔΙΔΕ Λέσβου, δεν καλύφθηκαν εγκαίρως και επαρκώς τα εκπαιδευτικά κενά από την αρχή της χρονιάς, ενώ ούτε στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν οι αναγκαίες προσλήψεις αναπληρωτών, τόσο σε αριθμό όσο και σε ειδικότητες. Ως αποτέλεσμα, η ΔΙΔΕ Λέσβου επιχειρεί να καλύψει τα κενά εκ των ενόντων, καταφεύγοντας σε μια σειρά από «αλχημείες» που περιλαμβάνουν συμπτύξεις τμημάτων, συνεχείς μετακινήσεις εκπαιδευτικών, αλλαγές αναθέσεων και ανάθεση υπερωριών. Με αυτό τον τρόπο, ΥΠΑΙΘΑ και ΔΙΔΕ Λέσβου επιχειρούν να κρύψουν την κυβερνητική πολιτική της υποχρηματοδότησης, που διαλύει μεθοδικά και συστηματικά το δημόσιο σχολείο, προετοιμάζοντας το έδαφος για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
Παρά τις προσπάθειες να «βουλώσουν» με αυτούς τους απαράδεκτους τρόπους τις «τρύπες», η αμείλικτη πραγματικότητα είναι ότι κοντεύει πια Φλεβάρης και εξακολουθούν να υπάρχουν κενά, μαθήματα που είτε δεν διδάσκονται καθόλου, είτε διδάσκονται λιγότερες από τις προβλεπόμενες ώρες.
Όλα τα παραπάνω προκαλούν σοβαρή αναστάτωση σε ολόκληρη τη σχολική κοινότητα. Πρώτα και κύρια ζημιωμένοι είναι οι μαθητές, οι οποίοι μέσα σε λίγους μόλις μήνες μπορεί να έχουν αλλάξει δύο ή και τρεις εκπαιδευτικούς στο ίδιο μάθημα. Αυτό έχει άμεσες αρνητικές επιπτώσεις στη διαμόρφωση του απαραίτητου παιδαγωγικού κλίματος στην τάξη, αφού καλούνται διαρκώς να προσαρμόζονται σε νέα δεδομένα με την έλευση νέων καθηγητών. Ακόμη χειρότερα, σε ορισμένες περιπτώσεις οι μαθητές δεν έχουν διδαχθεί καν βασικά γνωστικά αντικείμενα. Είναι αυτονόητο ότι αυτή η κατάσταση δυσχεραίνει και τελικά υποβαθμίζει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Από την άλλη, εξαιρετικά ζημιωμένοι είναι και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, των οποίων η επαγγελματική καθημερινότητα διαταράσσεται συνεχώς. Καλούνται να αλλάζουν διαρκώς διδακτικά αντικείμενα, να πρέπει να αποχωρίζονται τους μαθητές τους πριν καλά-καλά τους γνωρίσουν, για να αναλάβουν άλλους, με τους οποίους πρέπει εκ νέου να οικοδομήσουν ένα γόνιμο και αποδοτικό εκπαιδευτικό πλαίσιο, την ώρα που αναγκάζονται να μετακινούνται διαρκώς σε διαφορετικά σχολεία και να εντάσσονται από την αρχή σε νέα εργασιακά περιβάλλοντα.
Τέλος, πλήττεται σοβαρά και η εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, καθώς δημιουργείται η ανάγκη συνεχών τροποποιήσεων των ωρολογίων προγραμμάτων, δημιουργώντας πρόσθετα προβλήματα στην οργάνωση και τη λειτουργία των σχολείων.
Γίνεται, επομένως, φανερό ότι ολόκληρη η σχολική κοινότητα της Λήμνου βρίσκεται σε καθεστώς μόνιμης αναστάτωσης, με αποκλειστική ευθύνη της Διοίκησης. Για τον λόγο αυτό, καλούμε τόσο τη ΔΙΔΕ Λέσβου, όσο και το ΥΠΑΙΘΑ, να προχωρήσουν άμεσα στην κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών κενών με προσλήψεις εκπαιδευτικών και να πάψουν να ταλαιπωρούν μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς με «αλχημείες» που προκαλούν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα υποτίθεται ότι επιλύουν. Όσο τα κενά παραμένουν ακάλυπτα, με αποτέλεσμα αναρίθμητες χαμένες ώρες μαθημάτων, μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλεί το υποκριτικό ενδιαφέρον της Διοίκησης για την «κάλυψη» μέσω «τηλεκπαίδευσης» των ελάχιστων χαμένων ωρών που μπορεί να προκύψουν από το κλείσιμο των Σχολείων για μια ημέρα λόγω κακοκαιρίας.
Σας προσκαλούμε στην ενημερωτική εκδήλωση - συζήτηση για το συνταξιοδοτικό - ασφαλιστικό που συνδιοργανώνει η ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου μαζί με άλλες ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ της χώρας.
Τα σχολεία κλείνουν λόγω κακοκαιρίας και για άλλη μια φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη σιωπηλή παραδοχή της κυβέρνησης και την ανοικτή παραδοχή της δημοτικής αρχής, ότι τόσο τα σχολικά κτίρια όσο και οι οδικές υποδομές από και προς αυτά, είναι ακατάλληλα, ασυντήρητα και παραδομένα στο έλεος της κρατικής υποχρηματοδότησης και των «έργων» - μπαλωμάτων που κάνουν οι ιδιώτες εργολάβοι.
Την ώρα που η χώρα μας μετατρέπεται σε "ενεργειακό κόμβο", την ώρα που οι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ενέργειας θησαυρίζουν στα κέρδη, την ώρα που ο πλανήτης "φλέγεται" για το ποιος ληστής θα πρωτο-βάλει χέρι στα πετρέλαια, στους αγωγούς αερίου, στους δρόμους ενέργειας, τα σχολεία μας είναι με μηδενικά ευρώ, οι αυλές και τα υπόγεια πλημμυρίζουν και τα ταβάνια στάζουν νερά!
Την ίδια ώρα, για άλλη μια φορά, Κυβέρνηση και Υπουργείο επιχειρούν να φτιασιδώσουν την κατάντια του να κλείνουν τα σχολεία με την πρώτη βροχή, λόγω των τραγικών ελλείψεων στις υποδομές, επικαλούμενοι την απαράδεκτη γελοιότητα της κατ’ επίφαση «τηλεκπαίδευσης» και του webex. Με δηλώσεις του τύπου "τα μαθήματα θα γίνουν κανονικά με τηλεκπαίδευση" νομίζουν ότι ξεμπερδεύουν. Τέρμα στην κοροϊδία! Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η αστεία και παντελώς προβληματική από κάθε άποψη διαδικασία δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κανονικό μάθημα, ενώ υπενθυμίζουμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν είναι σε καμία περίπτωση υποχρεωμένοι να παρέχουν «τηλεκπαίδευση» με τα δικά τους μέσα, ούτε να μετατρέπουν τα σπίτια τους σε σταθμούς τηλεργασίας, γι’ αυτό και αποτελεί πρόκληση η οποιαδήποτε εντολή ή προτροπή να το κάνουν.
Από την άλλη, είναι εντελώς υποκριτικό το ξαφνικό «ενδιαφέρον» του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. για την απώλεια διδακτικών ωρών εξαιτίας της κακοκαιρίας, τη στιγμή που εξακολουθεί να αφήνει ακάλυπτα τα χιλιάδες κενά που υπάρχουν σε όλη τη χώρα και στη Λήμνο από την έναρξη της σχολικής χρονιάς!
Επίσης, για ακόμη μια φορά αιφνιδιάζονται οι εργαζόμενοι γονείς, που αναγκάζονται ξαφνικά και την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, μες τη νύχτα, να ψάχνουν τρόπους να διαμορφώσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό τους λόγω των κλειστών σχολείων.
Υπενθυμίζουμε τα εξής:
Οι εκπαιδευτικοί δεν υποχρεούνται να χρησιμοποιούν τη δική τους υλικοτεχνική υποδομή (Η/Υ, σύνδεση στο διαδίκτυο), καθώς ο ν.4807/21 που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο τηλεργασίας ορίζει ότι: «Η υπηρεσία του φορέα που είναι αρμόδια για την παροχή εξοπλισμού και την πληροφοριακή υποστήριξη, προμηθεύει τον υπάλληλο με τον απαραίτητο και κατάλληλο για την αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων του μέσω τηλεργασίας, τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό και τεχνολογική συσκευή (εφεξής «Σταθμός Τηλεργασίας») και παρέχει υποστήριξη για την εγκατάστασή του, εφόσον τούτο είναι επιθυμητό από τον υπάλληλο…».
Θυμίζουμε παράλληλα και την καταδικαστική για το υπουργείο Παιδείας και την εταιρία Cisco, απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (στις 16/11/2021, με την 50/2021) για τη διακινδύνευση - παραβίαση των Προσωπικών Δεδομένων.
Ο χώρος του σχολείου παραμένει ο χώρος εργασίας μας και μέσα σε αυτόν παρέχουμε το έργο μας. Οι εκπαιδευτικοί εφόσον δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο χώρο εργασίας μας, δεν μπορούμε να παρέχουμε εργασία και άρα ούτε τηλεκπαίδευση. H παροχή τηλεκπαίδευσης γίνεται μόνο από τη σχολική μονάδα και με τα μέσα που εξασφαλίζει η υπηρεσία στις/στους εκπαιδευτικούς, αν και εφόσον είναι εξασφαλισμένη η ασφαλής πρόσβαση των εκπαιδευτικών στις σχολικές τους μονάδες. Κανείς/-μία εκπαιδευτικός δεν έχει την υποχρέωση να προσέρχεται στις κλειστές σχολικές μονάδες, που κατά συνέπεια δεν είναι ασφαλείς και προσβάσιμες, διακινδυνεύοντας την σωματική ακεραιότητα και την υγεία του. Η έλλειψη ή η αδυναμία χρήσης προσωπικών τεχνολογικών μέσων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε κανενός είδους «κυρώσεις» σε συναδέλφους.
Δεν σκύβουμε το κεφάλι σε απειλές και πιέσεις! Η «τηλεκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τα σχολεία δεν πατάνε ένα κουμπί, με όποια ευκαιρία κι αφορμή, και μεταμορφώνονται σε τηλε-σχολεία. Λέμε λοιπόν ξεκάθαρα: Ούτε να το σκέφτεστε!
Τα Δ.Σ. του ΣΕΠΕ και της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου εκφράζουν την πλήρη και έμπρακτη αλληλεγγύη του στους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους που εδώ και πέντε εβδομάδες βρίσκονται στα μπλόκα του αγώνα και εδώ στη Λήμνο στο μπλόκο του Λιβαδοχωρίου, διεκδικώντας το δικαίωμά τους στην επιβίωση και στην αξιοπρεπή δουλειά.
Οι τελευταίες κυβερνητικές εξαγγελίες της Νέας Δημοκρατίας, που παρουσιάζονται ως δήθεν «στήριξη», δεν απαντούν στις πραγματικές και πιεστικές ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών. Αποτελούν ημίμετρα, πλήρως εναρμονισμένα με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) και τα ασφυκτικά όρια των λεγόμενων «δημοσιονομικών αντοχών», πολιτικές που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Την ίδια στιγμή που για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους εξασφαλίζονται γενναίες χρηματοδοτήσεις και προνόμια, στους αγρότες προτείνονται «λύσεις» που δεν καλύπτουν το εκρηκτικά αυξημένο κόστος παραγωγής, ενώ συνεχίζεται η επιβολή τιμών κάτω του κόστους, προς όφελος των εμποροβιομηχάνων. Το αποτέλεσμα είναι να πουλάνε φτηνά στο χωράφι και ο λαός να αγοράζει πανάκριβα στο ράφι.
Ιδιαίτερη πρόκληση αποτελεί το γεγονός ότι, ενώ η κυβέρνηση μιλά για «διάλογο», ταυτόχρονα ενεργοποιεί μηχανισμούς καταστολής και ποινικοποίησης των αγώνων, απειλώντας με νέες διώξεις και αγροτοδικεία. Τέτοιες μεθοδεύσεις δεν πρόκειται να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα των αγροτών, όπως δεν το έκαμψαν και στο παρελθόν.
Ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος.
Είναι αγώνας επιβίωσης και αφορά συνολικά τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία, τους εκπαιδευτικούς, όλο τον λαό που πλήττεται από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, η υποβάθμιση της εγχώριας παραγωγής και η αυξανόμενη εξάρτηση από εισαγωγές είναι άμεσες συνέπειες αυτής της πολιτικής.
Απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τσακίζει τα δικαιώματα και το εισόδημα των αγροτών, των εργαζομένων και συνολικά του λαού, δυναμώνουμε τον κοινό αγώνα και την οργανωμένη διεκδίκηση. Οι εκπαιδευτικοί στηρίζουμε τις αποφάσεις που παίρνουν οι ίδιοι οι αγρότες μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, τους αγροτικούς συλλόγους, τις ομοσπονδίες και τα μπλόκα.
Πιστεύουμε ότι μόνο η κοινή πάλη εργατών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων μπορεί να φρενάρει σήμερα αυτή την πολιτική και να ανοίξει τον δρόμο για την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, κόντρα στον κοινωνικό αυτοματισμό που καλλιεργούν κυβέρνηση και μηχανισμοί της.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας! Ο κοινός αγώνας είναι ο δρόμος μας!
Το παρόν σημείωμα έχει σαν στόχο να ενημερώσει με έγκυρο και υπεύθυνο τρόπο όλους τους συναδέλφους που δίνουμε μια πολύ σπουδαία μάχη όλα αυτά τα χρόνια, αυτή της υπεράσπισης του δικαιώματός μας να μορφώνουμε όλα τα παιδιά, να μπαίνουμε στην τάξη με ψηλά το κεφάλι, να διατηρήσουμε την παιδαγωγική μας υπόσταση, να ασκούμε το απεργιακό μας δικαίωμα, συνολικά να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια.
Ο κλάδος μας εδώ και 5 χρόνια δίνει με πολύ μεγάλη περηφάνια τον αγώνα ενάντια στην κατηγοριοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης μέσω της λεγόμενης αξιολόγησης. Σε μεγάλο βαθμό έχουμε ακυρώσει τα σχέδια και τις επιδιώξεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου να υλοποιήσουν χωρίς αντιδράσεις τα σχέδιά τους, συνεχώς αποδομούμε την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης περί «στήριξης» και «αναβάθμισης» των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου, αναδεικνύουμε τα πραγματικά, συνεχή και οξυμένα προβλήματα στην εκπαίδευση. Με την ίδια και μεγαλύτερη ένταση και αποφασιστικότητα, συνεχίζουμε. Προχωράμε βήμα βήμα, συντεταγμένα σε κάθε φάση και όλοι μαζί συλλογικά. Δε θα αφήσουμε να περάσει η προκλητική επιχείρηση της Κυβέρνησης, του ΥΠΑΙΘΑ και των πρόθυμων στελεχών τους να εξαπατήσουν την κοινωνία, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσα στις συνθήκες έντασης της επίθεσης σε όλους τους εργαζόμενους, με την ουσιαστική στήριξη των κομμάτων της «συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης», σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής και γενικής προετοιμασίας πολέμου, θέλει να κλιμακώσει και την καταστολή. Το καλοκαίρι που μας πέρασε ψήφισε τον νόμο 5225/2025 (νέο Πειθαρχικό) με τον οποίο τροποποποιήθηκαν οι διατάξεις που αφορούν στο πειθαρχικό Δίκαιο, όπως προβλέπονται στον νόμο 3528/2007. Δεν πρόκειται για μια απλή αυστηροποίηση των πειθαρχικών ποινών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά για ένα απαράδεκτο, κυνικό και αντεργατικό σχέδιο, που στόχο έχει να ενισχύσει το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας μέσα στους χώρους δουλειάς, να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, με στόχο να προχωράει η αντιλαϊκή πολιτική «άνευ αντιρρήσεως».
Βασικότερες αλλαγές που επήλθαν, είναι η συνολικότερη διεύρυνση και η προσθήκη νέων πειθαρχικών παραπτωμάτων, η σύσταση νέου Πειθαρχικού Συμβουλίου καθώς και η κατάργηση της κρίσης των πειθαρχικών υποθέσεων από δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο. Έχει σημασία να κατανοηθεί ότι οι αλλαγές αυτές δεν αφορούν «κάποιους συνδικαλιστές» ή όσους συμμετέχουμε στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση. Αφορούν κάθε συναδέλφισσα και συνάδελφο και επιχειρεί να διαμορφώσει συνολικά ένα ακόμα πιο ασφυκτικό πλαίσιο εργασίας και ζωής. Για αυτό μπορεί να «βαφτίζει» πειθαρχικά παραπτώματα ενέργειες και δράσεις που συνδέονται με την κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική δράση των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και κάθε είδους διεκδίκηση, ανάδειξη προβλήματος ακόμα και συμπεριφορά ή στάση εντός και εκτός υπηρεσίας.
Αποδεικνύεται από τα πολλά παραδείγματα που έχουν αναδειχθεί, ότι είναι μεγάλο ψέμα Κυβέρνησης και Κράτους ότι τάχα στοχεύουν στους επίορκους υπαλλήλους. Ίσα ίσα αυτές οι περιπτώσεις συγκαλύπτονται. Αντίθετα θωρακίζεται ένας πειθαρχικός μηχανισμός που θα λειτουργεί ως φόβητρο για όσους τολμούν να σηκώνουν κεφάλι, να διεκδικούν, να αντιστέκονται, να μη σιωπούν.
Παρακάτω θα επικεντρώσουμε στα βασικά στοιχεία του νέου Πειθαρχικού που αφορούν τη συζήτηση και ερωτήματα σχετικά με την αξιολόγηση, τη μορφή πάλης της Απεργίας-Αποχής και όσα ισχύουν σε σχέση με τον αγώνα που δίνουμε με βάση τις συλλογικές αποφάσεις ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές διατάξεις της υποτιθέμενης αξιολόγησης των νόμων 4692/20 και 4823/21. Το σημείωμα αυτό είναι μια συνέχεια προηγούμενων που είχαν εκδώσει ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ από την αρχή της χρονιάς.
Επισημαίνουνε για ακόμα μια φορά ότι η σωστή ενημέρωση και η αποσαφήνιση του τι ισχύει, κόντρα στην παραπληροφόρηση και τον εκφοβισμό ή τον πανικό που καλλιεργείται συνειδητά ή ασυνείδητα από συνδικαλιστικές δυνάμεις, δεν γίνεται για να δημιουργήσει εφησυχασμό ή και αναμονή για «εύκολες λύσεις», αλλά για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία μας και τον συλλογικό αγώνα που δίνουμε, να τον δυναμώσει. Άλλωστε οι εργαζόμενοι συνολικά αλλά και εμείς οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε καλά ότι αυτό που εμποδίζει, που καθυστερεί και καθιστά ανενεργούς άδικα μέτρα και νόμους είναι η οργανωμένη μαζική δράση και στάση. Δεν θα τα καταφέρουν ακόμα μια φορά να εδραιώσουν κλίμα φόβου. Η δύναμη της συλλογικής πάλης, της αλληλεγγύης και της διεκδίκησης είναι η μεγαλύτερη ασπίδα των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών. Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω ενημερώνουμε για τα εξής:
1) Τι άλλαξε με το νέο πειθαρχικό δίκαιο σε ότι αφορά τα πειθαρχικά παραπτώματα;
Διευρύνθηκε ο κατάλογος και σε ότι αφορά ειδικά την αξιολόγηση, προστέθηκε γενικά για το δημόσιο, ότι η «άρνηση συμμετοχής» στην αξιολόγηση συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα, το οποίο μέχρι τώρα δεν υπήρχε για το δημόσιο.
2) Αλλάζει κάτι αυτό σε ότι αφορά συγκεκριμένα τον κλάδο των εκπαιδευτικών;
Η απάντηση είναι όχι γιατί για εμάς στην εκπαίδευση η «άρνηση συμμετοχής» στην αξιολόγηση όπως ορίζει ο νόμος, ήτανε ήδη ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα με βάση το άρθρο 56 παράγραφος 4 του νόμου 4823 του 2021.
3) Τι έχει αλλάξει στο επίπεδο των ποινών;
Διευρύνθηκε ο κατάλογος των ποινών, προστέθηκε πλέον ως απειλούμενη ποινή για παράπτωμα της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση και η οριστική παύση. Προσοχή, προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής και της ποινής της οριστικής παύσης. Είναι δυνατότητα. Δηλαδή, αυτό το οποίο έχει κυριαρχήσει ήδη από τότε που το είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός και υπάρχει λίγο σαν παρανόηση, πρέπει να διαλυθεί. Δεν σημαίνει ότι με τις δύο «αρνήσεις» αυτομάτως απολυόμαστε. Πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της πειθαρχικής διαδικασίας και δεν σημαίνει ότι στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας η μόνη ποινή που προβλέπεται είναι η οριστική παύση. Αντίθετα, υπάρχει μία πολύ μεγάλη βεντάλια ποινών ενώ το ουσιαστικό μέρος είναι ότι εμείς πιστεύουμε βάσιμα ότι θα απαλλαγούμε πλήρως καθώς δεν «αρνούμαστε κάποιο υπηρεσιακό καθήκον», ούτε έχουμε υποπέσει σε κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά αντίθετα ασκούμε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά μας στην απεργία. Μια απεργία που δεν έχει προσβληθεί νομικά, δεν έχει κριθεί από κανένα δικαστήριο και άρα παράγει νόμιμα αποτελέσματα.
4) Πότε λοιπόν προβλέπεται αυτή η ποινή;
Αυτό το οποίο λέει ο νόμος είναι «η άρνηση σε δύο συνεχόμενες αξιολογικές περιόδους».
5)Τι είναι η αξιολογική περίοδος;
Αυτό δεν είναι κάτι ρευστό. Το τι είναι η αξιολογική περίοδος το ορίζει το άρθρο 11 παράγραφος 3 της υπουργικής απόφασης που έχει βγει για την αξιολόγηση, της9950/ΓΔ5/2023, η οποία λέει ότι ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης ή ο επόπτης ποιότητας ορίζουν την έναρξη και τη λήξη της αξιολογικής περιόδου. Αυτή η περίοδος ταυτίζεται συνήθως με την έναρξη και τη λήξη του διδακτικού έτους.
6) Πότε μια πράξη ή «παράλειψη» θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα;
Για να είναι μία πράξη πειθαρχικό παράπτωμα, πρέπει να υπάρχουν δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, να είναι παράνομη Όταν λέμε να είναι παράνομη, αυτό που εννοούμε είναι όχι απλώς να περιγράφεται σαν πειθαρχικό παράπτωμα στον νόμο, αλλά να μην υπάρχει και οποιαδήποτε άλλη διάταξη που δίνει δικαίωμα σε κάποιον να κάνει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά χωρίς να έχει δυσμενείς συνέπειες. Παράδειγμα: Σε ότι αφορά ειδικά την απεργία-αποχή από διάφορα καθήκοντα, αυτή, για να μπορέσει να θεωρηθεί ότι είναι παράνομη και να συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα (και η αξιολόγηση αναφέρεται σε αυτά), θα πρέπει να μην υπάρχει δικαίωμα, άλλη διάταξη που μας δίνει δικαίωμα να απέχουμε. Η συμμετοχή σε απεργία αποχή που έχει προκηρύξει η νόμιμα συντεταγμένη συνδικαλιστική μας οργάνωση είναι διάταξη η οποία μας δίνει δικαίωμα να απεργούμε-απέχουμε.
Δεύτερον, θα πρέπει να είναι και υπαίτια η πράξη του υπαλλήλου. Τι σημαίνει υπαίτια; Όχι απλώς να κάνω κάτι παράνομο, αλλά αν μπορεί να έρθει το πειθαρχικό όργανο και να μου πει ότι εσύ ως εκπαιδευτικός όφειλες και μπορούσες να γνωρίζεις ότι αυτό είναι παράνομο. Εδώ λοιπόν έχουμε μία δευτερεύουσα, μία επικουρική ας πούμε υπερασπιστική γραμμή, η οποία λέει κατ' ουσίαν το εξής: Ο εκπαιδευτικός, στο μέτρο που ήρθε το συνδικαλιστικό του όργανο και του είπε ότι αυτή η απεργία-αποχή είναι νόμιμη, στο μέτρο που ακόμη και η ίδια η διοίκηση σε ότι αφορά τις στάσεις εργασίας του περιέκοψε το κομμάτι των αποδοχών που αναλογούσε, όπως κάνει σε κάθε περίπτωση νόμιμης απεργίας, δικαιολογημένα μπορούμε να πούμε, ότι όταν κλήθηκε από τον «αξιολογητή» του πίστευε ότι ασκεί δικαίωμα και όχι ότι κάνει παράνομη πράξη.
7) Είναι νόμιμη η Απεργία-Αποχή της ΔΟΕ που έχει προκηρυχθεί την 1/4/2024 και στην 93η ΓΣ και από την ΑΔΕΔΥ στις 15/7/2024;
Η αμφισβήτηση από την πλευρά του υπουργείου είναι σχετικά με το αν η συγκεκριμένη απεργία στην οποία συμμετέχουμε είναι νόμιμη ή παράνομη. Έχει δίκιο το υπουργείο; Η απάντηση είναι όχι. Και είναι όχι, γιατί εδώ το κρίσιμο είναι το ποιος είναι αρμόδιος να κρίνει μία απεργία ως νόμιμη ή παράνομη. Αυτό το οποίο ισχύει και σε επίπεδο θεωρίας, αλλά έχει επικυρωθεί και με αποφάσεις δικαστικές, της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αλλά και με αποφάσεις παλιότερες των διοικητικών εφετείων σε ότι αφορά το δημόσιο, είναι το λεγόμενο τεκμήριο νομιμότητας της απεργίας.
Τι σημαίνει αυτό με πιο απλά λόγια; Σημαίνει ότι μέχρι να έρθει ένα δικαστήριο και να κρίνει μία απεργία ως παράνομη, τότε οποιοσδήποτε τρίτος, είτε είναι η διοίκηση, είτε είναι το δημόσιο, υποχρεούται να την αντιμετωπίζει ως νόμιμη. Άρα, σε ότι αφορά την τελευταία αυτή απεργία-αποχή στην οποία συμμετέχουμε, στο μέτρο που δεν έχει υπάρξει ακόμη δικαστική απόφαση που να την κρίνει παράνομη, τότε η ορθή νομική αντιμετώπιση αυτής είναι ότι θα πρέπει να θεωρείται νόμιμη από όλα τα υπόλοιπα όργανα συμπεριλαμβανομένων και των πειθαρχικών συμβουλίων.
8) Τι ισχύει με τα πειθαρχικά που έχουν επιδοθεί μέχρι τις 31/12/2025 και όσα επιδοθούν με το νέο έτος, δηλαδή από την 1/1/2026;
Ας ξεχωρίσουμε τρεις περιπτώσεις για να διευκολυνθούμε. Πρώτη περίπτωση. Έστω ότι κάποιος/α συμμετείχε σε απεργία αποχή πριν τις 31/12/2025 και πήρε πειθαρχικό πριν τις 31/12/2025. Σε ό,τι αφορά τις ποινές έχει μόνο τις παλιές ποινές (του παλιού πειθαρχικού) και σε ότι αφορά τη διαδικασία θα κριθεί από τα προηγούμενα πειθαρχικά συμβούλια τα οποία έχουνε μία προθεσμία μέχρι 31/12/2026 να ολοκληρώσουν όλες αυτές τις υποθέσεις. Προφανέστατα δεν θα προλάβουν, το τι θα γίνει με αυτές θα το δούμε στο μέλλον.
Δεύτερη περίπτωση. Έστω ότι κάποιος συμμετείχε στην απεργία-αποχή πριν τις 31/12/2025 αλλά του έρχεται πειθαρχικό μετά την 1/1/2026.Αυτός σε ότι αφορά τις ποινές πάλι έχει μόνο τις ποινές του παλιού πειθαρχικού και σε ότι αφορά τη διαδικασία πάει στα νέα πειθαρχικά συμβούλια.
Τρίτη περίπτωση. Έστω ότι κάποιος συμμετέχει στην απεργία αποχή από την αξιολογική διαδικασία μετά την 1/1/2026 και αυτονόητα του έρχεται πειθαρχικό γι' αυτή τη συμμετοχή μετά την 1/1/2026.Αυτός/η και μόνο αυτός/η σε ότι αφορά και τις ποινές και τη διαδικασία παραπέμπεται με το νέο πειθαρχικό.
9) Όταν ακούμε για ποινή στέρησης μισθού τι εννοούμε, τι χάνουμε πχ σε μια ποινή ίση με τις αποδοχές 3 μηνών;
Όταν λέμε ότι επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με τις αποδοχές ύψους τριών μηνών, δεν σημαίνει ότι μένουμε για τρεις μήνες χωρίς αποδοχές. Σημαίνει ότι απλώς αυτό είναι το ύψος του προστίμου. Η εκτέλεση του προστίμου φτάνει μέχρι το 1/5 του μισθού μας. Προφανώς δεν μιλάμε για κάτι αμελητέο, απλώς μην φοβάται κάποιος ότι όταν ακούει πρόστιμο τριών αποδοχών, ξαφνικά για τρεις μήνες δεν θα έχει απολύτως τίποτα. Προφανώς δεν τίθεται στο σημείωμα αυτό η αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού κινήματος, των σωματείων και των Ομοσπονδιών, σε κάθε ενδεχόμενη επιβολή ποινής (εμείς παλεύουμε και θα παλέψουμε να δικαιωθούμε και να καταπέσουν οι έωλες κατηγορίες), δηλαδή προσφυγή στα Διοικητικά Εφετεία, οικονομική στήριξη κ.α. Αναφερόμαστε στο τι ισχύει με βάση το νέο πλαίσιο.
9) Πώς μετριέται-υπολογίζεται η λεγόμενη «άρνηση» με βάση το νέο Πειθαρχικό;
Μέσα στο διδακτικό έτος, δηλαδή σε μία αξιολογική περίοδο και μιλώντας πάντα για μετά την 1/1/2026, όσες φορές και αν κληθώ και απέχω από το Α1 και όσες φορές και αν απέχω από το Α2 και από το Β, υπολογίζεται ότι «κάνω μία άρνηση». Άρα ζήτημα δεύτερης μπορεί να τεθεί αποκλειστικά και μόνο όταν θα ξεκινήσει η επόμενη αξιολογική περίοδος, δηλαδή από το σχολικό έτος 2026/27 και όταν κληθώ εκ νέου από τον αξιολογητή για να συμμετέχω σε ένα οποιοδήποτε από τα πεδία αυτά.
10) Τι ισχύει ειδικά για την πιθανή ποινή της οριστικής παύσης που λέει το νέο πειθαρχικό για «άρνηση από δύο αξιολογικές περιόδους»; Μπορεί η μία αξιολογική περίοδος να 'ναι πριν την 1/1/2026 και άλλη να 'ναι μετά;
Η απάντηση είναι όχι. Για το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, για να τεθεί ζήτημα οριστικής παύσης «ξεχνάμε» όλα τα παλιά πειθαρχικά και «ξεχνάμε» όλες τις παλιές «αρνήσεις». Θεωρούμε ότι το κοντέρ μηδενίζει 31/12/2025 και για να τεθεί ζήτημα οριστικής παύσης θα πρέπει κάποιος/α μετά την 1/1/2026 στη μία αξιολογική περίοδο να δηλώσει ότι απεργεί-απέχει και στην αμέσως επόμενη 2026-2027 να δηλώσει ξανά ότι απέχει. Τότε και μόνο τότε τίθεται για πρώτη φορά ζήτημα ότι αυτός/η μπορεί ενδεχομένως να καταλήξει σε οριστική παύση.
11) Τι έχει αλλάξει στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων;
Μέχρι τώρα, τα πειθαρχικά συμβούλια ήταν πενταμελή και αποτελούνταν, συγκροτούνταν με πρόεδρο δικαστικό, ένα μέλος που ήτανε μέλος του νομικού συμβουλίου του κράτους, έναν από τη διοίκηση και δύο αιρετούς από την πλευρά των εργαζομένων. Αυτό το οποίο άλλαξε τώρα, είναι ότι πλέον δημιουργείται ένα ενιαίο όργανο πειθαρχικού, πειθαρχικό συμβούλιο ανθρώπινου δυναμικού δημοσίου τομέα, το οποίο έχει τριμελή και πενταμελή κλιμάκια, τα οποία συγκροτούνται μόνο από μέλη του νομικού συμβουλίου του κράτους, τα οποία μάλιστα απασχολούνται κατά πλήρη απασχόληση.
12) Τι ισχύει με τη συνταξιοδότηση όταν έχω σε εκκρεμότητα πειθαρχικό;
Και με το παλιό και με το νέο πειθαρχικό, όποιος θέλει να πάρει σύνταξη, μπορεί να το κάνει χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα, είτε έχει πειθαρχικό για την αξιολόγηση είτε για οτιδήποτε άλλο.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το επόμενο χρονικό διάστημα χρειάζεται να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τη συζήτηση, την ενημέρωση για όλα τα ζητήματα. Περισσότερο όμως μπαίνουμε μπροστά για να δυναμώσει και να κλιμακωθεί ο αγώνας μας συλλογικά και συντεταγμένα. Τα Δ.Σ. των Ομοσπονδιών οφείλουν να υλοποιούν τις αποφάσεις των Γ.Σ., να παίρνουν μέτρα στήριξης των εκπαιδευτικών και να στηρίζουν τη δράση των ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ χωρίς κωλυσιεργίες και μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες.
Συσπειρωμένοι στα σωματεία μας, ακολουθώντας και περιφρουρώντας τις συλλογικές μας αποφάσεις, των σωματείων και των Ομοσπονδιών μας, οργανωνόμαστε, ετοιμάζουμε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τη διεκδίκηση για όλα αυτά που έχουμε ανάγκη για τα σχολεία και τις ζωές μας με βάση τις δυνατότητες και τις ανάγκες της εποχής!
Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Ρίζος Αλέξιος Ξυπτεράς Ανδρέας
Να δικαιωθούν οι πρώτες πανελλαδικά συναδέλφισσες-μέλη του ΣΕΠΕ «ο Πλήθων»- που καλούνται σε ακρόαση για τη συμμετοχή τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Η απόπειρα τρομοκράτησης, εκφοβισμού, χτυπήματος του απεργιακού δικαιώματος δεν θα περάσει.
Από τη Λακωνία επέλεξε να ξεκινήσει το ΥΠΑΙΘΑ, η κυβέρνηση της Ν.Δ., τις πειθαρχικές διαδικασίες για τις διώξεις σε βάρος των εκπαιδευτικών που υπερασπίζονται το συνταγματικά κατοχυρωμένο εργατικό δικαίωμα στην απεργία. Τρεις συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί Π.Ε., μέλη του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λακεδαίμονος «Ο Πλήθων», κλήθηκαν σε ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025, για το «αδίκημα» συμμετοχής στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση των νόμων 4692/20 και 4823/21, σε εφαρμογή αποφάσεων Πρωτοβάθμιων και Δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Το Δ.Σ της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου καταγγέλλει την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική πολιτική των πειθαρχικών διώξεων και τον επιδιωκόμενο εκφοβισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας. Καταγγέλλει και καταδικάζει την κυβερνητική και εκπαιδευτική πολιτική, που επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και κατηγοριοποίηση των σχολείων και αγνοεί συνειδητά τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης και τις καταστροφικές συνέπειες των αποφάσεών της σε αυτή. Καταγγέλλει και καταδικάζει την εκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων διαχρονικά, που υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Μια πολιτική που επειδή δεν μπορεί να πείσει κανέναν πια, επικεντρώνεται στις διώξεις και ποινικοποιεί τους αγώνες των εκπαιδευτικών.
Ολόκληρος ο κλάδος στέκεται στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών. Οι συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί που σέρνονται σε απολογία δεν έχουν υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά συμμετέχουν σε μια συλλογική απεργιακή δράση του κλάδου, υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις της Ομοσπονδίας (Ολομέλεια Προέδρων 1ης Απριλίου 2024, 93η και 94η Γ.Σ. ΔΟΕ).
Απαιτούμε και διεκδικούμε την πλήρη απαλλαγή και δικαίωση των συναδελφισσών μας. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και του Υπουργείου να τρομοκρατήσει τον κλάδο θα πέσει στο κενό. Ενωμένοι και συσπειρωμένοι θα τα καταφέρουμε!
Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Ρίζος Αλέξιος Ξυπτεράς Ανδρέας
Με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 10ης Δεκεμβρίου 2025 για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, τα νεοεκλεγέντα μέλη συνεδρίασαν σήμερα, Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025 και αποφάσισαν τη συγκρότηση του νέου Δ.Σ. σε σώμα, ως εξής:
Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Ρίζος Αλέξιος Ξυπτεράς Ανδρέας
ΟΧΙ ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Τίθεται και πάλι το θέμα της τοποθέτησης καμερών σε σχολεία, με τα γνωστά επιχειρήματα της ασφάλειας των μαθητών, της αποφυγής καταστροφών κλπ. Η εφαρμογή ενός μέτρου αυταρχικού από τη φύση του, έχει συναντήσει επανειλημμένα σε πανελλαδικό επίπεδο την έντονη αντίθεση των σωματείων και τις αντιδράσεις των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας (σύλλογοι διδασκόντων, γονέων, 15 μελών μαθητικών συμβουλίων). Στο όνομα της εξυπηρέτησης της δημοσιονομικής λιτότητας επιλέγεται συχνά η τοποθέτηση καμερών και όχι η πρόσληψη επαρκούς αριθμού μονίμων φυλάκων, ώστε τις ώρες που το σχολείο δε λειτουργεί να έχουν την επιστασία του χώρου. Επιλέγεται ο έλεγχος της παιδικής ηλικίας και όχι η δημιουργία των συνθηκών βελτίωσης για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών μας, τόσο στα σχολεία (σύγχρονα, κατάλληλα διδακτήρια, εξασφάλιση της λειτουργίας τους ως αθλητικά και πολιτιστικά κέντρα της γειτονιάς) όσο και στους δήμους (δημιουργία πλατειών, χώρων άθλησης, ελεύθερων χώρων κλπ).
Η ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στην τοποθέτηση συστημάτων παρακολούθησης, κάμερες κλπ. στα σχολεία. Πέρα από το γεγονός ότι παρόμοιοι μηχανισμοί εξουδετερώνονται εύκολα από το οργανωμένο έγκλημα, λειτουργούν ανασταλτικά και κατασταλτικά στην ελευθερία κινήσεων και στην ελευθερία λόγου και της κριτικής, που αποτελούν την ουσία της εκπαίδευσης και της παιδαγωγικής ελευθερίας. Υπονομεύουν τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και μπορεί να αποτελέσουν μέσο ποινικοποίησης της συλλογικής δράσης, της ελεύθερης διακίνησης ιδεών αλλά και υπονόμευσης δημοκρατικών εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων και συνδικαλιστικών ελευθεριών.
Δεν είναι τυχαίο πως η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τονίζει:
«Η ύπαρξη και μόνο καμερών σε σχολεία και άλλους χώρους όπου δραστηριοποιούνται ανήλικοι (όπως παιδικοί σταθμοί, οικοτροφεία, φροντιστήρια κλπ.) χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, αφού δεν είναι εύκολο να αξιολογηθούν οι συνέπειες που μια τέτοια επεξεργασία μπορεί να έχει για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των ανηλίκων. Συγκεκριμένα, υπάρχει ο κίνδυνος να περιορισθεί η ανάπτυξη της έννοιας της ελευθερίας τους, εάν πιστέψουν από μικρή ηλικία ότι είναι φυσιολογικό να παρακολουθούνται μέσω καμερών (βλ. και Γνωμοδότηση 2/2009 της Ομάδας)».
Με την ηλεκτρονική παρακολούθηση εθίζονται οι μαθητές να δέχονται παθητικά τον έλεγχο της φυσικής παρουσίας και δράσης τους, σαν να είναι ύποπτοι, γεγονός που επιδρά αρνητικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και προσβάλλει βάναυσα την προσωπική τους αξιοπρέπεια αλλά και την παιδαγωγική λειτουργία του σχολείου.
Οι διαβεβαιώσεις για λειτουργία των καμερών μετά τη λήξη του διδακτικού ωραρίου δεν αναιρούν τα σοβαρά ζητήματα που αφορούν την προστασία των προσωπικών δεδομένων των μαθητών και συνολικά της σχολικής κοινότητας, καθώς κανείς και τίποτα δεν διασφαλίζει ότι οι κάμερες θα ανοίγουν μόνο όταν δεν είναι τα παιδιά εκεί και ότι το υλικό δεν θα φυλάσσεται για οποιαδήποτε μελλοντική χρήση και ότι δεν θα διατεθεί ποτέ πουθενά αλλού, ειδικά στη συγκυρία που προσπαθούν να μετατρέψουν τα σχολεία σε αυτόνομες επιχειρηματικές μονάδες (μέσω της αυτοαξιολόγησης), με υπόλογους τους εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Δεν είναι, επίσης, τυχαίο πως σε σχετικό έγγραφο της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων προς Δήμο που επιχείρησε να τοποθετήσει κάμερες σε σχολεία, (8/3/2021 ) αναφέρεται ότι “οι υπεύθυνοι επεξεργασίας δεν έχουν πλέον υποχρέωση γνωστοποίησης της επεξεργασίας στην Αρχή».
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ - ΝΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Όσο για τη φύλαξη του σχολείου, προτείνουμε την πρόσληψη επαρκούς αριθμού μονίμων φυλάκων, για όλο το διάστημα που τα σχολεία είναι εκτός λειτουργίας. Κλοπές και καταστροφές που σημειώθηκαν την περίοδο απόλυσης τους είχαν πολύ μεγαλύτερο κόστος από την μισθοδοσία τους! Παράλληλα να ληφθούν, αν κρίνεται αναγκαίο, και άλλα μέτρα ασφαλείας, όπως επέκταση του συστήματος συναγερμού με αισθητήρες και ανιχνευτές κίνησης, επαρκής φωτισμός κλπ.
Κύρια όμως ασπίδα προστασίας για τα σχολεία θα ήταν και η ολοήμερη λειτουργία τους με εξειδικευμένο προσωπικό, ως αθλητικά και πολιτιστικά κέντρα της γειτονιάς για την δημιουργική απασχόληση των παιδιών μας και όχι μόνο. Ζωντανά σχολεία κυψέλες δημιουργίας σε μια ζωντανή, φωτισμένη, λειτουργική και ανθρώπινη περιοχή και όχι έρημα σχολεία.
Κλειστά διδακτήρια με γκρίζους τοίχους με υπερμεγέθη κάγκελα, που πηδούν τα παιδιά για να παίξουν στις αυλές με κίνδυνο ατυχήματος και κάμερες παντού, προσομοιάζουν με φυλακές. Καλλιεργούν αισθήματα αποστροφής στο σχολείο και θυμού στους μαθητές μας.
Η υιοθέτηση και ικανοποίηση αυτών των αιτημάτων πρέπει να είναι η πυξίδα όλων και όχι η εγκατάσταση συστημάτων παρακολούθησης.
Η ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου καλεί τους συλλόγους διδασκόντων και τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων να μην αποδεχθούν την εγκατάσταση συστημάτων παρακολούθησης στα σχολεία τους. Καλούμε τις δημοτικές αρχές, την ηγεσία του ΥΠΑΙΘ και την κυβέρνηση να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για τη φύλαξη των σχολικών μονάδων, ώστε να αποφευχθούν τέτοια μέτρα.
Η Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση
της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου
Η Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράσταση των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των νησιών μας στον δίκαιο αγώνα των αγροτών και κτηνοτρόφων, που αυτές τις μέρες κλιμακώνεται με ισχυρά μπλόκα σε ολόκληρη τη χώρα και στη Λήμνο. Πρόκειται για έναν αγώνα επιβίωσης απέναντι σε πολιτικές που εκτοξεύουν το κόστος παραγωγής, τους αφήνουν έρμαιο στα καρτέλ και τους μεγαλέμπορους, ενώ με τους νέους περιορισμούς της ΚΑΠ ενισχύουν τους μεγαλοαγρότες σε βάρος των μικρομεσαίων.
Το αγροδιατροφικό κεφάλαιο συγκεντρώνει γη, ζώα και παραγωγή σε όσο γίνεται λιγότερα χέρια σε πλήρη διασύνδεση με τα πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια τροφίμων. Οι αντιδραστικές αλλαγές συνεχίζονται με γοργούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα τον πλήρη έλεγχο της διατροφής από βιομηχανίες και μεγάλες αγροκτηνοτροφικές μονάδες με την πλήρη στήριξη των τραπεζών.
Μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μόνο «η κορυφή του παγόβουνου». Τις «αγροτικές» επιδοτήσεις τις πληρώνουν στα ταμεία της Ε.Ε. η εργατική τάξη, η νεολαία, όλοι οι εργαζόμενοι, χωριού και πόλης, μέσω του χαρατσιού του ΦΠΑ και της υπόλοιπης φοροληστείας. Αντίθετα, τις εισπράττουν από την Ε.Ε. οι βιομήχανοι του αγροδιατροφικού τομέα, το 20% των μεγαλοαγροτών - μεγαλοϊδιοκτητών που κατέχουν το 90% της αγροτικής γης και ροκανίζουν το 80% των επιδοτήσεων.
Εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι αγρότες έχουμε κοινό αντίπαλο: τις κυβερνητικές επιλογές που θυσιάζουν το εισόδημα και τη ζωή μας στις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Η ακρίβεια, η φοροληστεία, τα χαράτσια, τα πανάκριβα καύσιμα και η ενέργεια πλήττουν όλους μας, είτε ως παραγωγούς είτε ως καταναλωτές. Γι’ αυτό ο αγώνας των αγροτοκτηνοτρόφων δεν είναι «τοπικό» ή «κλαδικό» ζήτημα, αλλά αφορά ολόκληρη την εργατική τάξη και τον λαό.
Την ίδια στιγμή, η προσπάθεια της κυβέρνησης να καλλιεργήσει κοινωνικό αυτοματισμό και να στρέψει τους εργαζόμενους ενάντια στους αγρότες πέφτει στο κενό. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουμε ποιος ευθύνεται για τα αδιέξοδα που βιώνουν οι αγρότες και ποιος «ταλαιπωρεί» τον λαό με πολιτικές που τον αφήνουν απροστάτευτο απέναντι σε φυσικές καταστροφές, με διαλυμένο σύστημα Υγείας και χωρίς σύγχρονες υποδομές. Η παρουσία εργατικών σωματείων στα μπλόκα έστειλε εξαρχής ξεκάθαρο μήνυμα: δεν θα επιτρέψουμε να μας διχάσουν.
Ήδη ο αγώνας τους αποδεικνύει ότι απέναντι σε ένα εχθρικό κράτος και στους μηχανισμούς καταστολής του, ο οργανωμένος λαός μπορεί να αντιτάξει τα δικά του, ανώτερα και δίκαια σχέδια, τα οποία δεν μπορούν να ανακοπούν.
Ως εκπαιδευτικοί έχουμε χρέος να μορφώνουμε τους μαθητές μας, αλλά και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους δίκαιους αγώνες των εργαζομένων σε κάθε τομέα.
Στεκόμαστε στο πλευρό των μπλόκων, στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματά τους και καλούμε κάθε σωματείο, σύλλογο και εργαζόμενο να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη του. Μόνο με κοινό βηματισμό, με την ενότητα εργατών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτή την πολιτική που συνθλίβει τη ζωή και το μέλλον μας.
Ο αγώνας τους είναι και δικός μας.
Στηρίζουμε – δυναμώνουμε – συνεχίζουμε.
«Εργατιά, αγροτιά, μια φωνή και μια γροθιά».
Η Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση
της ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου
